فواید و کاربردهای سرکه (خل) از دیدگاه طب سنتی ایران و طرز تهیه سرکه

107827
سرکه (خل)

سرکه ای که از انگور تهیه می شود مرکب القوی و در دوم سرد و خشک است. البته برخی از حکما خشکی سرکه انگوری را تا درجه سوم ذکر کرده اند.

سرکه انجیری، اناری و نارگیلی، دارای طبیعت گرم و خشک هستند.

نکته قابل توجه آن است که در طب وقتی از سرکه بحث می شود منظور سرکه انگوری است و سایر اقسام سرکه را با پسوند آن نام می برند.
سرکه به عنوان آبدست طبیب:

برخی از خواص مهم سرکه:
سرکه سریع النفوذ و رساننده قوای ادویه به اعضا است.
سرکه لطیف کننده مواد (ملطف) است. اگر مواد غلیظ مانند گوشت گاو یا کله پاچه را با آن بپزند یا همراه آن بنوشند سبب تلطیف و هضم بهتر آن می شود.
سرکه محرک اشتها است.
سرکه جهت کاهش (قطع) صفرا و تفتیح معده و انسداد عروق گوارش و طحال مفید است.
خوردن انجیر و مویزی که در سرکه خیسانیده باشند برای درمان طحال مفید است.

مضرات سرکه:
زیاده روی در مصرف آن برای موارد زیر زیان آور است:
اعصاب و اعضایی که بافت عصبی فراوان دارند مانند معده و رحم
افرادی که درد پشت دارند.
در بعضی افراد باعث بروز زخم های گوارش (سحج) در معده و روده ها می شود.
بدن را لاغر می کند.
نیروی جنسی را ضعیف و حتی قطع می کند
زیاده روی در مصرف آن برای مبتلایان به سوءمزاج سوداوی، سرفه، افرادی که به ضعف بدن و ضعف اعصاب دچارند، افراد لاغر و مبتلایان به نزله، افراد کم خون، پیران و افراد سبزه رو زیان دارد.

دستور تهیه خل الخمر یا سرکه طبی:
ابتدا باید عصاره انگور را با هر وسیله ای اعم از دستگاه یا پرس گرفت. به ازای هر ۱۰ کیلوگرم از آب انگور لازم است مقدار ۱ کیلوگرم سرکه تند افزوده و مجموع را در ظرف سفالین بریزید. این ظرف می تواند کوزه یا خم باشد .
به هر حال باید سر ظرف را با گل بگیرند و چهل روز در آفتاب قرار دهند

منبع:
محمد عبادیانی، داروهای آبدست طبیب در مکتب طب ایرانی، ص:۶۵

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *